.×. برای با تو بودن.×.

 برای با تو بودن هدیه ای لایق نمیخوام

واسه یه لحظه موندن گل شقایق نمی خوام

یک دل عاشق کافی یه برای زندگیمون

یه نگاه لایق کافیه واسه رفع خستگیمون

بتز عطش عشق تو ، دل منو سوزونده

میخوام بگم این دم باز برای تو خونده

پرنده های دلمون پر میکشن تا بی کرون

باز صدای عشقمو میکشونن تا کهکشون

یاد نگاه اولت دل می بره باز دوباره

نگاه هر رهگزری باز تورو یادم می یاره

ماکه تو رو ندیدیم ، نیومده میره شتابان

میگن خیلی صبورن برو بچه های آسمان

دنبال یه فرصتم ، برای از نو خوندن

برای اومدنو تا همیشه با تو موندن

باز این صدای آب و وزش باد تو ناودون

باز قطرات اشک پنهون تو موج بارون

باز نور داغ خورشید از پشت کوه ها تابید

باز هوس این شیطون از عشق پاکمون خوابید

بیاید کاری کنیم بگن عشقمون خداییه

تا که نگن آخر عشقای پاک جداییه

بیا دست تو دست هم پر بکشیم تو آسمون

بیا که مثل دلامون بریم تا اوج کهکشون

بیا که یه وقت حسودا چشم نزنن به عشقمون

اولش خوشحالی و بعدش    پشیمون

.×.ای کاش.×.

 ای کاش در دنیا همه ی مردم عاشق بودند، ای کاش دلها در سینه سنگ نبود. ای کاش عشق در میان عاشقان فروختنی نبود، ای کاش عشق از روی چشمها قابل تشخیص بود. ای کاش... ای کاش اشکهای تنهایی شب ، لب می گشودند و از دل عاشق حرف می زدند ، دلی که هر شب چشمانش بارانی است. ای کاش... ای کاش در خواب می دیدمش تا با اشک بهش بگم که عاشقونه میپرستمت. ای کاش... ای کاش ابر بودم تا وقتی که به یاد تو می باریدم ، همه می دیدند و شاهد می شدند و شهادت می دادند که چگونه برای رسیدن به تو لحظه شماری می کنم.

.×.ای دریغا به وداعش نرسیدیم وبرفت.×.

شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

روی مه پیکر او سیر ندیدیم و برفت

گویی از صحبت ما نیک به تنگ آمده بود

بار بست و به گردش نرسیدیم و برفت

بس که ما فاتحه و حرز یمانی خواندیم

وز پیش سوره اخلاص دمیدیم و برفت

عشوه دادند که بر ما گذری خواهی کرد

دیدی آخرکه چنین عشوه خریدیم و برفت؟

شد چمان در چمن حسن و لطافت لیکن

در گلستان وصالش نچمیدیم و برفت

همچو حافظ همه شب ناله و زاری کردیم

ای دریغا به وداعش نرسیدیم وبرفت

.×.شبهای تنهایی.×.

من از شبهای تنهایی
من از مهتاب می آیم
آمده ام غرورم را بردارم
غروری که زیر پای تاریکی
شکست و شکست
و به قلبم
آه که چه غمها نشست و نشست
من از دریا می آیم
آمده ام عشق را بردارم
عشق دو ماهی
از تنگ بیرنگ تباهی
من از ابرهای بارانی
من از آسمان می آیم
تا بوسه های نفسم را
از گونه های هوس بردارم
من برآنم که بادها را برانم
راز ها را بدانم
ساز ها را بخوانم
آری، من عشق را خواهانم
من خواستن را خواهانم
به دور از یادهای زودگذر
به دور از هر آنچه نامش دروغ است
آری
من از شبها، من از دریا، من از ابرها
من از آخرین قصه
برای عشق می آیم
از من دور شوید ای آدمکهای دروغین
من غرورم را به بادها نخواهم سپرد

 .×.عشق بی حاصل.×.

             گفتم سلام گفتي برو قلبم واست جا نداره

       .×.شاپرک.×.

 پر   پرواز   تو      بسته                           

 می بینم غم توی چشمات

چه   غریبونه   نشسته

شاپرک خوابه قناری

چه جوری دووم میاری

گلا  پژمرده  و  زردن

تو عجب طاقتی داری 

شاپرک دردت به جونم

تو را از خودم می دونم

بذار یه شعری که گفتم                                      

واسه ی دلت بخونم 

شاپرک دل توی سینه

ساعت ها تنها میشینه

وقتی شب می رسه از راه

خواب  پرواز و  می بینه 

واسه زخمات یه دوا نیس

دلم  از  دلت   جدا    نیس

توی  این  غربت   جونگیر

یه  نگاه   اشنا   نیس

هر جا که میری خزونه

غروب   دل       نگروونه

آفتابش   جونی    نداره

اما شب اینجا می مونه

نمی دونم مثل بارون

رو کدوم شونه ببارم

روی شاخه ها تو غربت

شاپرک من تو را دارم        

                                     .×. ناجی قلبم .×.